:. هیئت حضرت رقیه خاتون .:

بهار عمر خواه ای دل و گرنه این چمن هر سال   

چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد

اگر چه حسن تو از عشق غیر مستغنی است، اما دل را نیز تاب آن نیست که مرغ تسبیح گوی باشد و باد بهاری گره گشا و ما خاموش؛ همه آنان که بار امانت نتوانستند کشید، نوشند و عاشقی ز سرگیرند و خلیفه ی تو، خون در دل و پادر گل بماند. 

تو خود به دست مروت به حق خلق کریم، در جان ما بهاری مدام رقم زن و ما را به حضرت بهار (عج) برسان.

کلبن عیش می دمد ساقی گلعذار کو        باد بهار می وزد باده خشگوار کو